Maryia Belavusova

Korzystam przede wszystkim z metod poznawczo-behawioralnych. Wspólnie z klientem przyglądam się związkom pomiędzy myślami, emocjami, reakcjami ciała i zachowaniem.

Interesuje mnie nie tylko to, co obecnie sprawia trudność, lecz także to, skąd dany sposób reagowania się wziął i jaką funkcję dotychczas pełnił. Zachowania, które dzisiaj powodują cierpienie, często wcześniej pomagały chronić siebie, radzić sobie z trudnymi emocjami albo zachować ważną relację. Nie traktuję więc człowieka jak zbioru objawów, które należy jak najszybciej usunąć. Wspólnie szukamy rozwiązań lepiej odpowiadających Twojej  obecnej sytuacji i potrzebom.

Podstawą mojej pracy są bezpieczeństwo, akceptacja, ciekawość drugiego człowieka, szczerość i partnerstwo. Nie oceniam, ale również nie unikam prawdy ani trudnych tematów. Uważam, że rozwój zwykle wiąże się z pewnym dyskomfortem — ważne jednak, aby pojawiał się on stopniowo i w tempie, z którym dana osoba może sobie poradzić.

Nie ograniczam swojej roli wyłącznie do słuchania. Podczas współpracy: wspólnie nazywamy trudności, ustalamy cele, próbujemy lepiej zrozumieć mechanizmy podtrzymujące problem, wykonujemy ćwiczenia, sprawdzamy nowe sposoby myślenia i działania, a także regularnie oceniamy, czy obrany kierunek rzeczywiście pomaga.

Pracuję z osobami gotowymi aktywnie uczestniczyć w spotkaniach i podejmować próby wprowadzania zmian również pomiędzy sesjami. Motywacja nie musi być od początku silna ani stała — wystarczy gotowość, żeby wspólnie się jej przyglądać i zrobić pierwszy krok. Lubię porównywać proces psychologiczny do wspólnej wyprawy. Klient najlepiej zna własne życie i decyduje, dokąd chce dotrzeć. Psycholog pomaga czytać mapę, zauważać przeszkody i możliwe kierunki, ale nie pokonuje drogi za drugą osobę. Każde z nas ma w tym procesie inną rolę, a zmiana staje się możliwa dzięki współpracy.